เล่าเรื่องผี # 2

โพสต์ รูปและวีดีโอ
fwdder เล่าเรื่องผี # 2
แบ่งปัน 

ภาคต่อของการเล่าเรื่องผี...ที่มีคุณเป็นตัวละครหลัก...และมีบ้านคุณเป็นฉากสำคัญของเรื่อง

...................

กลางดึก...เกิดความรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ

บ้านที่คุ้นเคย กลับให้ความรู้สึกแปลกไปในค่ำคืนนี้ อากาศยังคงเย็นเหมือนคืนก่อนๆ

แต่กลับมีเหงื่อซึมออกมาตามฝ่ามือและใบหน้า

แสงสลัวภายในห้องทำให้พอมองเห็นอะไรได้ลางๆ นั่งนิ่งอยู่บนที่นอน

มองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวง

"กลัวว่า...จะต้องเห็นใครสักคนยืนอยู่ในมุมที่มืดที่สุดมุมไดมุมหนึ่งของห้อง"

กลั้นใจหย่อนขาลงจากเตียง...

วูบหนึ่ง...คล้ายจะรู้สึกว่ามีมือลึกลับเย็นเฉียบคว้าจับที่ข้อเท้า ด้วยความตกใจจึงดึงขากลับ

บางสัมผัส...บ่งบอกว่ามีบางสิ่งอยู่ใต้เตียง...หัวใจเต้นรัวและแรง

กัดฟัน กลั้นใจก้มหัวลงไปดู...ช้าๆ...

ในความมืดสนิทใต้เตียงนั้น...

"ใบหน้าขาวโพลนของหญิงสาว ผมยาวสยายเต็มพื้น ดวงตาโตปูดปลิ้นถลนเหมือนศพขึ้นอืด

ปากอ้าค้าง กำลังจ้องมองออกมาจากในความมืดใต้เตียงนั้น"

ที่สำคัญ...มีเพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้นที่อยู่ใต้เตียง ปราศจากลำตัว

"ใต้เตียงคุณมีหัวของหญิงคนนี้อยู่ไหม? ก้มลงไปดูสิ..."

.......................

กระจกเงาในเวลากลางคืน แน่ใจไหมว่าเงาคนในกระจกบานนั้นคือ"เรา"

ว่ากันว่า...ในกระจกก็คืออีกภพหนึ่ง อีกโลกหนึ่ง...

ด้วยความบังเอิญได้จับจ้องกระจกในคืนนี้ เงาสลัวๆที่สะท้อนในกระจกค่ำคืนนี้ กลับเปลี่ยนไป

เงาในกระจกนั้นนั่งแข็งทื่อ ไร้ชีวิต และดูเหมือนว่าไม่ว่าเราจะทำอะไรหรือขยับตัวไปทางไหน

แต่เงาดำในกระจกบานนั้นกลับไม่เคลื่อนไหวตาม ยังคงนั่งนิ่งกอดเข่าจ้องมองออกมาหาเราอย่างแข็งทื่อ

พักใหญ่เงาลึกลับนั้นกลับค่อยๆลุกขึ้นยืนลอยลิ่วเข้ามาใกล้ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนส่วนเฉพาะใบหน้าดำมะเมื่อม

ก็เต็มบานกระจกพอดี ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยบาดแผลพุพอง เหมือนศพที่โดนไฟไหม้ น้ำเหลืองไหลเยิ้ม ดำเป็นตอตะโก

จ้องมองออกมาแล้วแสยะยิ้มให้...

"คุณกล้าที่จะเพ่งมองกระจกคนเดียวในเวลาดึกสงัดไหม เห็นเขาคนนั้นนั่งกอดเข่าอยู่ในกระจกหรือยัง?"

........................

ขณะที่จะก้าวเดินลงบันไดในยามดึก มีเพียงความเงียบกับเสียงเต้นของหัวใจตัวเองเท่านั้นที่เป็นเพื่อน

แว่วเสียงหมาหอน...โหยหวน

สายตาจับจ้องไปยังหัวบันไดด้านล่าง ที่ขั้นที่สามของบันได เงาตะคุ่มของใครคนหนึ่งนั่งหันหลังให้อยู่ตรงนั้น

จากสายตาที่มองเห็นพอมองออกว่าเป็นชายแก่ ในขณะที่กำลังตื่นกลัว...

ชายแก่คนนั้นเหมือนจะรู้ว่ามีคนจ้องมองเขาอยู่...จึงค่อยๆหันหัวเหลียวมามองช้าๆ...

จนหัวชายแก่หันมาจนสุดจ้องเงยขึ้นมามอง...ทั้งที่ด้านหน้าลำตัวยังนั่งหันหลังให้อยู่เหมือนเดิม

ขากำลังสั่นจะหมดแรง ชายแก่คนนั้นกลับทำท่าจะขยับขึ้นมาหา ใช้คางเกยขึ้นมาตามขั้นบันไดทีละขั้น...ทีละขั้น

แต่เมื่อมองดูดีๆ จะเห็นได้ว่าส่วนลำตัวของชายแก่นั้นไม่ได้เคลื่อนตามส่วนหัวขึ้นมาเลย

กลายเป็นว่าส่วนหัวกับส่วนลำตัวยืดออกจากกัน อีกเพียงขั้นเดียว หัวของชายแก่จะอยู่ตรงขั้นบันไดปลายเท้า...

ตาก็จ้องมองขึ้นมาไม่กระพริบ

"ที่บันได...ขั้นที่สาม...บ้านคุณมีใครนั่งอยู่ไหม?




แสดงความคิดเห็นบน facebook
แสดงความคิดเห็นได้เฉพาะสมาชิกนะครับ
สมัครสมาชิก
Back to Top