เรื่องจริงของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (อ่านแล้วอึ้ง)

โพสต์ รูปและวีดีโอ
fwdder เรื่องจริงของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (อ่านแล้วอึ้ง)

ซึ้ง..
อยากให้อ่าน ดีมาก (เรื่องจริงของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ) :

 มีคนเล่าให้ฟังว่า... สมัยก่อน...คุณพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ...ศิลปินเพลงเพ ื่อชีวิต..
 แกอยู่ในป่า...กับเพื่อน 5 - 6  คน... ทุกวันก็จะเปลี่ยนเวรกัน...ล่าสัตว์ป่า...มาทำอาหาร.
 วันหนึ่ง...เป็นเวรของคุณพงษ์เทพ แกก็คว้าปืนยาว...สะพายบ่า.เดินเข้าป่าไป...
  อาหารโปรดของคุณพงษ์เทพ.....คือแกงเนื้อลิง...
  พอเดินเข้าป่าไปได้สักพัก.
 เห็นลิงตัวหนึ่ง...นั่งอยู่บนต้นไม้...หันหลังให้..
 แกก็รีบยกปืนประทับบ่า...ยิงเปรี้ยง...ไปที่ตัวลิง..
 เหตุการณ์แปลกประหลาดได้เกิดข ึ้น...
 ปกติ...ลิงพอถูกยิง..จะหล่นตุ๊บ...จาก ต้นไม้ทันที...
 แต่ลิงตัวนี้...นั่งจับกิ่งไม้เฉย...ไม่หล่นลงมา...
 ; จะว่ายิงไม่ถูก...ก็ไม่น่าเป็นไปได้...
 เพราะคุณพงษ์เทพ...แกยิงปืนแม่น...ระยะแค่นี้
 เป้าใหญ่ขนาดนี้...ไม่พลา ดแน่นอน...
 ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น...ลิงตัวที่ถูกยิง...ร้องโหยหวน...เสียงดังมาก.....
 ฝูงลิงที่แยกย้ายกัน  ออกหากินอยู่บริเวณใกล้ ๆ... วิ่งแห่กันเข้ามาหา ลิงตัวที่ถูกยิง
... แล้วร้องโหยหวน...เหมือนกันห มด...
 แกตกใจ...ยืนตกตะลึง...ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...
  สักครู่...ลิงตัวที่ถูกยิง. โยนวัตถุเล็กๆ...สีดำ ๆ..ชิ้นหนึ่ง...  
ให้กับลิงตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด... แล้วก็หล่นตุ๊บ...
 ลงมาจากต้นไม้...คุณพงษ์เทพ...รีบวิ่งไปดู...
 ลิงถู?ยิงเข้าที่หลัง... ทะลุหน้าอก...เลือดแดงฉาน..เต็มตัว...

 คุณพงษ์เทพเห็นแล้ว...ต้องเบือนหน้าหนี... ลิงที่ตกลงมา...เป็นลิงแม่ลูกอ่อน...
ขณะที่ถูกยิง...เธอกำลังให้นม ลูก...ลูกตัว น้อย...กำลังดูดนมอย่างมีความสุข...
 ทันทีที่ถูกยิง..ถ้าเป็นลิงตัวอื่น... จะหล่นตุ๊บ...ลงจากต้นไม้...

 แม่ลิงตัวนี้...ยังหล่นไม่ได้...ยังตายไม่ได้.. เพราะเธอยังมีภารกิจใหญ่หลวงที่ต้องทำ...คือ...
 รักษาชีวิตลูกน้อย...ให้พ้นอันตราย...
 เธอกัดฟัน...โหนกิ่งไม้ไว้.แม้จะเจ็บปว ดแทบขาดใจ...
 มองดูเลือดที่ไหลหยดเป็นทาง ด้วยความตกใจ...
 พยายามรวบรวมพละกำลังที่ยังพอมี! เหลือทั้งหมด...
 ตะโกนสุดเสียง...ร้องเรียก.ฝูงลิงเข้ามาใกล้ๆ..
 แล้วก็ฝ ากฝัง...ให้เลี้ยงลูกน้อยแทนเธอ

 
หลังจากโยนลูกให้จ่าฝูงแล้ว...มองดูลูก...ถูกพาไป จนลับสายตาแล้ว..
  แน่ใจว่า...ลูกปลอดภัยแล้ว...
 จึงหลับตา...แล้วหล่นลงมา.....ตาย.. คุณพงษ์เทพ...ก้มมองหน้าลิง..แล้วร้องไห้...
 เพราะที่เบ้าตาลิง...มีหยดน้ำตาใส ๆ. กำลังไหลริน...
 คุณพงษ์เทพ..รีบเดินกลับที่พัก...เอาปืนไปเผาทิ้ง...ไม่ยอมออกล่าสัตว์อีกเลย.ตลอดชีวิต..
 และภาพความรักที่ยิ่งใหญ่..ของแม่ลิง...ที่มีต่อลูกน้อย ......
 เป็นแรงบันดาลใจ. ให้พงษ์เทพ...แต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง...

 ชื่อว่า... ' ลิงทะโมน... '
 เพื่อยกย่อง...เชิดชู...คุณค่าของความรัก...ที่แม่...มีต่อลูก


*****************

  แม่นะหรือ... คือผู้สร้าง ทุกสิ่ง อันยิ่งใหญ่
  คือผู้รัก ลูกตน กว่าใครใคร คือผู้คอย ห่วงใย ทุกเวลา
  คือคนร้อน เมื่อลูกรุ่ม กลุ้มเรื่องทุกข์
 คือคนสุข เมื่อลูกนั้น มีหรรษา
 คือคนปลอบ เมื่อลูกเหงา เศร้าอุรา
 คือคนคอย ให้เมตตา ลูกทุกคราว
 เป็นสายฝน คอยช่วยให้ ลูกสดชื่น
 เป็นผ้าผืนคอยห่มให้ เพื่อคลายหนาว
 เป็นกระโถน คอยรับทุกข์ ทุกเรื่องราว
 เป็นบันได ไต่ดาว ลูกก้าวไป
 เป็นคุณครู ผู้สอนสั่งทุกอย่างหนอ
 เป็นคุณหมอ คอยรักษา จะหาไหน
 เป็นทุกสิ่ง ทุกอย่าง ได้ดั่งใจ
 จะหาใครได้เท่าแม่เหมือนไม่มี
 สาธยาย อย่างไร คงไม่หมด
 พระคุณแม่ ยากแทนทด เหมือนปลดหนี้
 สิ่งล้ำค่าใดใด ในปฐพี
 จะเที ยมเท่า คุณแม่นี้ ไม่มีเอย.

 อย่าลืม ก่อนนอนคืนนี้ กอดแม่-พ่อสักครั้งหากท่านยังมีโอกาส.....

----

ลิงทะโมน

ลิงทะโมนเอย กระโจนตามต้นไม้
โผเข้าต้นหมากไฮ หมากไม้ไล่ชิง
คนทะโมนเอย แอบซุ่มตามพุ่มไม้
ตาก็จ้องมองไป ปืนไฟก็ไล่ยิง
แม่ลิงเอยถูกยิงบนกิ่งไม้ กอดลูกน้อยกลอยใจ
เพื่อนไปเร็วจริง ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง
แม่ถูกยิง พ่อลิงมารับไป
ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง แม่ถูกยิงพ่อลิงมารับไป
ลิงทะโมนเอยกระโจนตามต้นไม้
ด้วยความกลัวปืนไฟ จะตามไล่ยิง
พ่อลิงเอย นั่งนิ่งบนกิ่งไม้ มองไปตามแนวไพร
ไปไหนเล่าแม่ลิง พี่น้องลิง นั่งนิ่งบนกิ่งไม้
มองลงห้วยรินไหล ไปไหน เล่าแม่ลิง
ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง แม่ถูกยิง พ่อลิงมารับไป
ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง แม่ถูกยิง พ่อลิงมารับไป
ลิงทะโมนเอย กระโจนตามต้นไม้ โผเข้าต้นหมากไฮ
รีบไปเอาลูกลิง คนทะโมนเอย แอบซุ่มตามพุ่มไม้
ตาก็จ้องมองไป ปีนไฟก็ไล่ยิง พ่อลิงเอย ถูกยิงบนกิ่งไม้
กอดลูกน้อยกลอยใจ รีบไปเถอะลูกลิง
ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง พ่อก็ถูกยิง ลูกลิงเจ้ารีบไป
ร้องเรียกหาว่ามารับลูกลิง พ่อก็ถูกยิง ลูกลิงเจ้ารีบไป
ลิงทะโมนเอยกระโจนตามต้นไม้
โผไปตามแนวไพร ไปไหนเล่าลูกลิง...

 

 

 




แสดงความคิดเห็นบน facebook
แสดงความคิดเห็นได้เฉพาะสมาชิกนะครับ
สมัครสมาชิก
ใจจิ๊ดริ๊ด  บอกว่า:

อ่านละน้ำตาซึม สุดยอดเลยค่ะ

Post at: วันที่ 14 ธ.ค 2553 เวลา 19:28:02
meawsad  บอกว่า:

Post at: วันที่ 14 ธ.ค 2553 เวลา 20:27:54
Back to Top