"ปัตตานีที่รัก

"ปัตตานีที่รัก
        “ปัตตานีที่รัก” เป็นบทความพิเศษ ส่งตรงมาจากชายแดนภาคใต้ ซึ่งเป็นผลงานการเขียนของ อับดุรเราะฮหมาน มูเก็ม บัณฑิตคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี อดีตนายกองค์การบริหาร องค์การนักศึกษา ที่ต้องการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกผ่านบทความ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร เชิญติดตาม
       *****
       
       เป็นไงบ้างคุณสบายดีอยู่รึ่เปล่า ตอนนี้ผมอยู่ปัตตานีเหมือนเดิม ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกัน ผมอยู่ที่บ้านแต่ผมกลับคิดถึงคุณปัตตานีขึ้นมาทันที ปัตตานีคุณเคยรู้และเข้าใจผมบ้างไหมว่า ที่บ้านคุณคือที่แห่งความทรงจำที่ดีที่สุดของผมที่หนึ่งเลยแหละ
       
       ถ้าคุณปัตตานีกำลังฟังผมอยู่ ผมอยากบอกคุณว่าผมกลับมาอีกแล้ว คุณอาจไม่เข้าใจผมหรอกคุณปัตตานี แต่ผมอยากบอกคุณว่า “ผมคิดถึงคุณและอยากเจอคุณมากเลยคุณปัตตานี” ปัตตานีที่รักคุณเป็นเพื่อนสุดที่รักของผมคนหนึ่งเลยแหละ คุณรู้ไหมว่าคุณน่าอยู่กว่าบ้านผมด้วยซ้ำไป คุณจะว่ากล่าวและรังเกียจผมไหม หากผมจะบอกว่าผมอยากมาหาคุณบ่อย ๆ
       
       คุณยังเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม คุณอาจวุ่นและยุ่งมากเลยนะ แต่ผมศรัทธาในตัวคุณนะคุณปัตตานี คุณคือคนหนึ่งที่ผมรู้จักและคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความอดทนมากเลย ทั้งที่บ้านของคุณเองมีแต่เหตุการณ์ความรุนแรงเกิดขึ้นบ่อยและเป็นประจำ คุณใช่ไหมที่ให้ที่ซุกหัวนอนสำหรับผมในวันที่ไม่มีใครเลยยื่นมือมาช่วยผม
       
       คุณใช่ไหมที่ได้สอนผมให้เรียนรู้ความหลากหลายในสังคมนี้ คุณอีกแล้วใช่ไหมที่สอนให้ผมกินกะโป๊ะที่อร่อยซึ่งไม่เคยมีมือไหนที่เคยยื่น ให้ผมมาก่อนคุณเลย ก็คุณอีกนั่นแหละใช่ไหมที่บอกผมให้รู้ความรุนแรงรายวันที่เกิดขึ้นว่าที่ จริงแล้วมันเป็นอย่างไร ขอบคุณมากนะสำหรับข้อมูลในพื้นที่คุณยื่นให้ผม
       
       แปลกใช่ไหมล่ะ ว่าทำไมผมถึงหลงใหลคุณผิดปกติจากคนทั่วไป อ้อ..ก็เป็นเพราะคุณดีและจริงใจกับผมไง คุณไม่เคยตีเส้นผมออกจากความเป็นอื่นที่ใครหลายคนพยายามหยิบยื่นให้ผมตลอด เวลา คุณไม่เคยแบ่งว่าผมคือคนพูดไทยหรือพูดมลายู หากแต่คุณก็ไม่แบ่งเช่นกันว่าใครเป็นพุทธ มุสลิมหรือคริสต์ แต่คุณกลับมองว่าทุกคนคือ พี่น้องบนผืนแผ่นดินเดียวกันที่ถือกรรมสิทธิ์โดยชื่อของคุณคือ ...ปัตตานี...
       
       ก่อนหน้านี้หลายคนบอกผมว่าคุณคือผู้แบ่งแยกว่าใครเป็นใคร คุณคือคนตีตราทุกชีวิต แต่เมื่อผมได้ไปอยู่ที่คุณจริง ผมก็รู้เลยว่า คุณไม่เคยคิดแบ่ง แต่คนที่คิดแบ่งคือคนอีกกลุ่มที่เขามีความคิดที่คับแคบ คนที่เขาไม่เคยเห็นอกเห็นใจคนอื่น เขาไม่ได้ตีค่าของคนผ่านความเป็นมนุษย์ หากแต่เขาตีตราคนอื่นเพราะความต่างทางศาสนาและวัฒนธรรม
       
       คุณอีกนั่นแหละที่สอนให้ผมรู้และเข้าใจวัฒนธรรมและสังคมที่หลากหลาย ดอกไม้ที่ หลากสี แต่ผมก็กลัวนะกลัวว่า” อีกนานไหมความงามของดอกไม้ เหล่านี้จะได้มีชีวิตอยู่กับคุณ หรือเวลาของพวกเขาโดนตีตราเหมือนใครหลายคนที่ถูกกระทำไปเรียบร้อยแล้ว ความงามของดอกไม้มันยังจะคงอยู่......เชื่อผมซิ
       
       ....มันไม่เป็นอย่างที่คุณวิตกอย่างแน่นอนคุณปัตตานี คุณค่าของความงาม ยังไงมันก็ยังคงอยู่และยืนยันความถูกต้องของคุณและผมก็เชื่อคุณ ..คุณปัตตานีว่า...คุณทำถูก
       
       คุณอีกแล้วละสิที่สอนให้ผมรู้จักเพื่อนใหม่ไม่ว่าจะเป็น เพื่อนที่ใช้ภาษามลายูเป็นวิถีวัฒนธรรม เพื่อนผิวขาวตาตี่อย่างชาวจีนที่อยู่ในที่ของคุณ เพื่อนที่ใช้พระพุทธรูปเป็นสื่อเพื่อการบรรลุทางศาสนา แต่เพื่อนทั้งหมดเหล่านี้ไม่ใช่หรือที่คอยช่วยเหลือเวลาผมป่วย เพื่อนเหล่านี้ที่คุณแนะนำให้ผมรู้จักนี่แหละ พูดคุยและหาทางออกให้ผมเมื่อผมมีปัญหา
       
       คุณปัตตานี คุณนั่นแหละเช่นกันที่ทำให้ผมได้จุดประกายความคิดถึงความแตกต่างที่หลายคน อาจมองว่ามันคือตัวฉนวนอย่างดีที่นำไปสู่ความรุนแรง หากแต่เมื่อผมมีโอกาสได้พูดจากับคุณและสนิทสนมกับคุณ มันก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่า ความต่างคือเรื่องนิดเดียวในสังคมนี้ ยิ่งต่างก็ยิ่งสวยงาม ยิ่งแปลกก็ยิ่งหลากหลายสังคมนี้น่าอยู่ขึ้นเยอะเลย ว่าไหม...คุณปัตตานี
       
       แต่ก่อนผมก็รู้สึกแปลก ๆ เหมือนที่ใครหลายคนว่ากัน ในเมื่อพูดต่างกัน คิดต่างกันจะทำให้มีปัญหา แต่เมื่อผมเจอกับคุณผมกลับคิดไปอีกมุมหนึ่งที่ไม่ค่อยผุดมาในสมองของผมสัก เท่าไหร่หรอกก่อนหน้านี้คือ “ไม่ คล้ายแต่อยู่ได้ ต่างกันแต่เข้าใจ ไม่เหมือนแต่พร้อมที่จะเรียนรู้ ไม่เข้าใจแต่พร้อมที่จะรับฟัง เห็นแปลกแต่พร้อมจะก้าวข้าม นี่คือสิ่งดีๆ ที่ดำรงอยู่และพร้อมที่จะอยู่ในสังคมที่ทุกคนเห็นแต่ความรุนแรงและการฆ่าฟัน กัน”
       
       คุณใช่ไหมที่เป็นส่วนหนึ่งให้ผมเป็นนักกิจกรรมในมหาวิทยาลัย คนทำงานเพื่อสังคม แต่ก่อนคุณรู้ไหมว่าผมยังไม่รู้เลยว่า สังคมคืออะไร ทำเพื่อสังคม เค้าทำกันยังไง แต่วันนี้เมื่อถึงคราที่ผมต้องถอดชุดเสื้อขาว ผมเลยเข้าใจและรู้ถึงคุณค่าของกิจกรรม เหมือนมิตรสหายหลายคนบอกว่า “ปริญญาเพื่อได้งานทำ กิจกรรมเพื่อทำงานได้”
       
       ถ้าผมมีโอกาสเจอคุณ ผมอยากจะถามคุณเหลือเกินว่าทำไมคุณถึงต้องมาดีกับผมด้วย ทั้งที่ผมเป็นคนหนึ่งที่แปลกหน้าสำหรับคุณเมื่อแรกเริ่มเดิมทีที่เจอกัน ผมยังหวังและคิดว่ายังไงก็ต้องได้เจอคุณอย่างแน่นอน
       
       เกือบสุดท้าย...คุณรู้ไหมคุณคือตัวอย่างของผมและคนอื่นอย่างดีเลย สำหรับการไม่แบ่งแยกและมองเพื่อนมนุษย์เป็นอื่น ในทางกลับกันน่าสงสารนะสำหรับคนบางกลุ่มที่พยายามใช้ความต่างเป็นเงื่อนไข สร้างความรุนแรงเพื่อตอบสนองผลประโยชน์ อำนาจ ความรู้สึกล้างแค้นของตัวเอง
       
       คุณคงจำได้นะว่า “ความ รุนแรงหากเรานำมาแก้ปัญหาเพื่อบรรลุผล แน่นอนผลที่ดีนั้นก็ย่อมจะอยู่ไก้ไม่นาน ในทางกลับกันการใช้ความรุนแรงมาจัดการปัญหา ก็จะยิ่งไม่มีอะไรจะเหลือเป็นชิ้นเป็นอันด้วยซ้ำไป”
       
       คุณคงไม่ว่าผมนะ หากผมต้องการที่จะไปหาคุณและเจอคุณอีกนะ....คุณปัตตานี...
       
       เมื่อผมมีเวลาว่าง แต่อีกไม่นาน ผมคงไม่ได้เจอคุณแล้วแหละ และนานเลยกว่าจะได้เจอคุณอีก มีอะไรคุณก็ฝากบอกผมผ่านเมล์ละกัน
       
       ขอบคุณสำหรับ....การมองข้ามและสร้างความเป็นอื่นในจิตใจที่คุณไม่เคยมี
       
       ขอบคุณสำหรับการที่คุณไม่เคยตีตราใครต่อใครที่คุณเจอ ดูแลตัวเองด้วยนะครับคุณปัตตานี......
       
       จาก...ผมเอง(เด็กคาดผ้าขาวม้าแดง)

---