เรื่องของ ห ม อ .. เป็นเรื่องธรรมชาติ (ไม่ได้ทะลึ่งนะ อ่านขำ ๆ น่ะ)

แก้ง่วงยามบ่ายอ่ะ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพระราชา อ๊อด องค์หนึ่ง มี พระธิดา กุ้งกิ้ง ที่สวยมาก
มีปราสาทที่ใหญ่โตสวยงาม อยู่มาวันหนึ่ง พระราชาอ๊อดได้รับทหารใหม่
เข้ามาทำงานในวัง 1 คน เดิมเรียกกันว่าทหาร มิก แต่ด้วยความไม่พอใจในความบ้ากามของทหารใหม่
( แถมยังมีชื่อจริงคล้ายลูกสาวตนอีก)
กลัวว่าจะมาทำอะไรลูกสาวตน จึงตั้งชื่อใหม่ให้ทหารคนนั้นให้น่าเกลียดว่า

' หมอย'

ทหารมิก หรือทหาร หมอย ทำงานอยู่ในวังแห่งนั้น เห็นพระธิดาที่งดงามทุกวัน
จนรู้สึกหลงรักพระธิดาขึ้นมาจับใจ

จนวันหนึ่ง ' หมอย ' ตั้งใจว่าจะต้องเผด็จศึกพระธิดาให้จงได้
คืนนั้นเอง ' หมอย ' ได้สำรวจปราสาทอย่างละเอียดจนรู้ว่า
พระธิดาจะนอน ห้อง 339 ของประสาท ห้อง 246 เป็นห้องพระราชินี
พระราชาจะนอน ห้อง 247 ' หมอย ' จึงปีนข้ามหอพักที่ตนพักอยู่ ข้ามไปยังปราสาท และขึ้นไปยังชั้น
3
หวัง ลักหลับ ธิดากุ้งกิ้งกลางดึก

แต่เมื่อ ' หมอย ' ปีนจาก 305 ไปหาที่ 339 ไปถึงห้อ ? ?? ธิดากุ้งกิ้งกลับผิดคาดเพราะธิดากุ้ง
กิ้งยังไม่หลับ
และหันหน้ามาทางหน้าต่างพอดี ธิดากุ้งกิ้งจึงร้องขึ้นว่า

' เสด็จพ่อเพคะ หมอยขึ้นเพคะ '

พระราชาอ๊อดได้ยินดังนั้นจึงตะโกนกลับมาว่า

' มันเป็นเรื่องธรรมชาตินะลูก '

ทหาร ' หมอย ' ตกใจมากจึงร่วงตกจากชั้น3 ผ่านชั้น 2
ราชินี (แห่ง) ฝน เห็นพอดีจึงตะโกนไปว่า

' เสด็จพี่เพคะ หมอยร่วงเพคะ '

ราชาอ๊อดจึงตะโกนกลับไปว่า

' มันก็เป็นเรื่องธรรมชาติอีกนั่นแหละ เราแก่แล้วนะแม่ '

ทหาร ' หมอย ' ตกลงถึงพื้นชั้น2 ดังพลั้ก กระเด็นไปถึงหน้าห้องราชาพอดี (ปราสาทแห่งนี้ ห้อง 246
กับ 247 อยู่ห่างกันพอสมควร)
ราชาเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นจึงตะโกนสั่งทหารในวังด้วยความโกรธว่า

' ทหารทั้งหมดกำจัด ' หมอย ' เดี๋ยวนี้ '

เมื่อสิ้นคำสั่งราชาทหารทั้งวังก็นั่งลงจัดการถอนหมอยของตนเองตาม ๆ กัน
ทำให้ทหารมิก เอ้ย ทหาร ' หมอย ' ตัวแสบหนีจากวังได้อย่างปลอดภัยไม่มีใครจับตัวได้